دیگر جایی در این دیار ندارم

دیار کهنه تو برای من زندانی شدی که تمام دیوارهاش از نرده های آهنی ساخته شده...

دوباره حرف از ازدواج من شد فقط یه چیز به همه گفتم که هر وقت تو ازدواج کردی، من هم می رم می رم پی زندگیم خاطراتت ، خاطراتمون از هر چی که نذاشتم خاطراتت بشه رو پس نمی دم مال منه بهت می گم من هیچ سهمی از تو ندارم نمی خوام مال من باشی برو دنبال زندگیت اما قبل از اینکه بری قلبم رو بده من آدمی نیستم که عاشق بشم قلبم رو بده نمی خوام عاشقت باشم... با تو بندم روی زمین، بی تو حبس ابدم در زندانی که خودم برای خودم ساختم

روی دریای نقره ایی فام، مخملی پهن کردم از رویاهای کودکی، آرزوهای جوانی ..

اما دریای نقره ایی گون مخملی از رویاها و آرزوها نمی خواهد

شاید عمق دریا رویاها و آرزوهایم را جا دهد چون هیچ جایی ندارد

در آن فقط خنده ها را جا می دهم از سختی فرار می کنم حتی اگر آواره باشم، شاید عمق دریا مرا جا دهد...

از حسن گلنراقی مرا ببوس ♫♫ مرا ببوس مرا ببوسبرای آخرین بارترا خدانگهدارکه میروم بسوی سرنوشتبهار ما گذشتهگذشته ها گذشتهمنم به جستجوی سرنوشتدر میان توفانهم پیمان با قایقرانهاگذشته از جان باید بگذشت از طوفانهابه نیمه شبهادارم با یارم پیمانهاکه برفروزم آتشها در کوهستانها آهشب سیهسفر کنمز تیره راهگذر کنمنگه کن ای گل منسرشک غم به دامنبرای من میفکنمرا ببوس مرا ببوسبرای آخرین بارترا خدانگهدارکه میروم بسوی سرنوشتبهار ما گذشتهگذشته ها گذشتهمنم به جستجوی سرنوشتدختر زیبا امشب بر تو مهمانمدرپیش تو میمانم تا لب بگذاری بر لب مندختر زیبا از برق نگاه تواش

به رنگ پاییز برگی می شوم سرخ، نه زرد یا شاید نارنجی... برگی روی برکه اقیانوس، تنها و خیس با اشعه سبز طلوع می کند طلوع نارنجی که آخرش به تاریکی ست؛ بیدار بمان برگ نارنجی دلم را به امید تو زنده نگه داشتم ... ............................................ خدایا فکر می کردم اگه از نظر کاری ارتقا بگیرم و جایی که دلم می خواد برسم همه چیز درسته می شه اما من هنوز در آینه آدم زنده بی تحرکم می بینم خدایا زندم کن اگه باز زنده بی تحرک بشم مثل گذشته ها، شاید تا ابد به رنگ نارنجی بمونم ... خسته ام...